De persoonlijke kijk


Altijd leuk om inspiratie op te doen voor een blogje. Gisteren deed ik inspiratie op naar aanleiding van het plaatsen van deze foto.

De zichtbare eigenschappen van het onderwerp die je kiest en de manier waarop jij dat combineert zijn vaak bepalend over hoe jij denkt en wat jij voelt.

 

Als jij je camera op een onderwerp richt en als er je op een bepaald de ontspanknop indrukt wordt je daarbij dus gedreven door persoonlijke voorkeur.



Deze factor, de persoonlijk reactie, wordt vaak niet onderkend en wordt denk ik vaak onderschat in de fotografie.
Wie een foto bekijkt, doet eigenlijk hetzelfde en zal de foto ook op zijn eigen manier interpreteren. Zeg ik het lukraak als in zekere zin fotograferen gebaseerd op vooroordelen. Kijken heeft namelijk (de basis van foto's maken) altijd met interpretatie te maken.

Elke foto, wat je ook fotografeert kan veel reacties oproepen, die er allemaal toe doen en belangrijk zijn.
Weet je... ik denk dat er namelijk geen mooiste plekje bestaat. Iedereen heeft namelijk zijn eigen interpretaties van wat hij ziet. Ik stel een voor beeld; Een sportliefhebber kan een voetbal wedstrijd spannend en opwindend vinden, terwijl een schilder in de wedstrijd meer oog kan hebben voor de bewegende kleuren. Al deze reacties zou je ook in een foto uit kunnen drukken.

Iedereen doet dat dus op zijn eigen manier. Hiervoor moet je denk ik wel een bepaalde gerichtheid opbrengen.
Je moet weten hoe en beseffen dat je je jouw reactie op een onderwerp om kunt zetten in een foto.
Daar moet je jouw creativiteit voor op zoeken en soms zelf diep in jezelf kijken.

Het is nu eenmaal ook zo dat in de huidige tijd van fotografie dat het niet uit te leggen is hoe je het beste een foto moet maken. Iedereen heeft daar andere denkwijze over. Het is niet goed en niet fout.

Fotografie is uiteraard een prachtig fenomeen om bedoelingen uit te drukken. En hoe leuk is het om te streven naar voor jou de perfecte foto. Of ben ik dan te perfectionistisch? Zelf vind ik van niet. Een foto hoeft niet perse helemaal perfect te zijn maar hij mag wel verfijning laten zien vind ik. Want als ik aan fotografie denk dan denk ik ook aan esthetica.

Het is leuk als je camera een verlengstuk wordt van jezelf, zodat je je niet meer perse hoeft bezig te houden met de instellingen maar dat je vanuit je gevoel kunt fotograferen. Zo ontstaat de mogelijkheid om je beter uit te drukken in een foto.

Het gaat over leren reageren op je onderwerp, leren werken met je intuïtie. Jouw ideeën en gevoelens ten aanzien van je onderwerp zijn namelijk medebepalend voor het uiterlijk van de foto.  Das .....hup aan de bak anders kom je met kiekjes thuis. Heb jij al ontdekt hoe leuk dat is?  Mocht jij willen weten hoe ik dat doe dan ben je welkom in een van mijn workshops.


Mogelijk ook interessant voor jou..

Reactie schrijven

Commentaren: 1
  • #1

    Raina (zondag, 12 augustus 2018 08:16)

    Het is idd persoonlijk hoe er naar een foto gekeken wordt. Sommigen letten op het technische in een foto, of de compositie, het kleurenspel, de invalshoek, etc. Beauty is the eye of the beholder.
    Wbt het leerproces. Heel veel kiekjes maken heeft mij leren zien. Het zien vind ik vaak al het halve werk.